Toen ik in zone02 las dat Evan Triantopoulus, de man achter ‘Le Fourneau’ op het Brusselse Sint-Katelijneplein en ‘Le Gril Aux Herbes d’Evan’ in Wemmel (en dus niet andersom, Sandrine, bij de les blijven, meissie!), een nieuwe stek geopend had, maakte mijn hart een vreugdesprongetje. Het deed zelfs een dubbele salto toen bleek dat ik er sushi zou kunnen eten. Eenmaal mijn hart terug op het normale ritme aan het bonken was, trok ik gezwind richting Zavel.
Was ik er niet gepland naartoe gelopen, ik had het restaurant puur op basis van de inrichting links laten liggen. De zwart-witte aankleding met een vleugje rood doet nogal koel en strak aan, niet onmiddellijk het interieur dat ik met kwalitatieve sushi associeer maar eerder met een trendy bar die een poging onderneemt om mee te profiteren van de hype van het moment.
Bij het reserveren werd me gevraagd of ik voor de beef of de sushi kwam en omdat ik niet voor mijn tafelgenoot wou beslissen, vroeg ik of het niet mogelijk was om dat ter plekke uit te klaren. Geen probleem, zo bleek. Toen ik naar binnen stapte, kreeg ik een tafeltje toegewezen vlak bij de deur. Al snel volgde een mandje met brood en werd in een schaaltje extra vièrge olijfolie gegoten. Terwijl ik nog even op m’n lunchpartner wachtte, kreeg ik alvast de kaart waaruit bleek dat ik in het beef-gedeelte aan tafel geschoven was. Zou me straks gevraagd worden of ik mijn keuze al gemaakt had tussen de beef of sushi? Veel uitleg kreeg ik niet van het nochtans overvloedig aanwezige personeel dat zich onledig hield door met elkaar te staan keuvelen ipv zich over de weinige klanten te ontfermen.
Een vriendelijke maar wat schichtige dame stopte me de kaart toe. Het menu stond op een A4′tje beschreven dat in een hoes met flapjes geschoven was. Blijkbaar was de opsteller van het menu niet op de hoogte van hoe het aan tafel zou gepresenteerd worden want door het ontbreken van een kantlijn verdween hier en daar een stukje tekst onder de linkerflap. Een euvel dat al had kunnen verholpen worden in de eerste week na de opening maar goed, het flapje opheffen was ook een oplossing. Geen sushi op deze kaart, wel de boodschap dat op eenvoudig verzoek sushi en aanverwanten naar beneden kunnen gehaald worden.
Als mijn gezelschap aankomt en blijkt dat ook zijn smaakpapillen op sushi ingesteld staan, vragen we of we naar boven kunnen verhuizen zodat we vanachter de bar de chef aan het werk kunnen zien. Daar krijgen we al snel een schaaltje voorgeschoteld waar op een paar druppeltjes sojasaus een sashimi van zalm ligt met erbovenop een stukje appel. De appel is niet zuur genoeg om de combinatie met de vette vis te doen slagen en had wat mij betreft mogen weggelaten worden.
Op de kaart prijken naast sushi en sashimi ook maki (sushirol) en teppanyaki (op een ijzeren plaat gegrilde etenswaren). Groot was mijn verbazing toen ik zag dat vier van de vijf soorten maki Philadelphia kaas bevatten. Hè? Ik had gehoopt er de authentieke Japanse keuken aan te treffen en kom dus enigszins bedrogen uit. We gaan voor de California maki, de enige variant zonder Philadelphia, een assortiment sushi en een teppanyaki van rundsvlees. De kwaliteit overstijgt die van de meeste trendy sushibars maar kan helaas niet tippen aan de originele versie. De maki en sushi zijn lekker zonder meer, het gegrilde rundsvlees had iets malser gemogen. In een zaak die gespecialiseerd is in ‘beef’ verwacht ik stukken vlees waar je mes door glijdt wat hier niet het geval was.
Een beetje teleurgesteld bekijken we de dessertenkaart die handgeschreven is, mét kantlijn deze keer, en het traditionele Brusselse assortiment bevat. Klassiekers dus als crème brûlée, dame blanche en moelleux au chocolat. Het enige dessert dat nog wat uit de band springt, is ijs van groene thee. Toch maar de moelleux au chocolat, die niet enkel een smeuig hart bevat maar zo goed als volledig lopend blijkt te zijn en geserveerd wordt met het obligate bolletje vanille-ijs.
Bij het afrekenen worden we er nog eens aan herinnerd dat in het pand vroeger ‘Sister Act’ gehuisvest was. Het concept en interieur mogen dan aangepast zijn, de btw-briefjes zijn gebleven. Volgende keer toch maar het echte werk uitproberen bij Kamo of Nonbe Daigaku.
0 Reacties tot “Evan’s Beef & Sushi Bar”